AFSAM " The Match "

Het feest kan beginnen.

Donderdag kregen we onze wapens, een Beretta M9 van de US-National Guard.
Daarna konden we de range op, waar een match was opgebouwd, zodat we enigszins konden oefenen.
En dat vonden wij niet erg, aangezien we hier naar toe waren gekomen om te schieten. En omdat dat zou gebeuren met geleende wapens van de Amerikanen, was dit een buitenkansje.

Tijdens de wedstrijdweek van zaterdag tot zaterdag worden er elke dag een of meerdere matches verschoten. Een match kan weer bestaan uit verschillende stages, soms wel 7 en een stage heeft vaak ook weer meerdere sub-stages, zgn. exposures.
Er zijn individuele matches en team-matches, waarvan de leden vooraf aangemeld dienen te worden.

Elke match is een afzonderlijke wedstrijd met een 1ste, 2de en 3de prijs. Dit geldt ook voor de team-matches. Scores van sommige team-matches worden bij elkaar opgeteld en samengevoegd tot een resultaat voor de match Service Pistol.
Zo moet je bij diverse matches dus goed scoren om de Match Service-Pistol te winnen.
Dit principe geldt ook bij sommige team-matches.

Hopelijk begrijpen de lezers dit nog allemaal :)

De trainingsdagen op donderdag en vrijdag waren heel welkom, daar we slechts een globaal idee hadden van wat ons te wachten stond, ****Combat-shooting American style ****

We hadden wel beschrijvingen van de diverse matches gekregen, maar keken net zo uit ons ogen na het lezen daarvan, als veel lezers na de derde alinea, nu ongetwijfeld ook doen.
Ook wij hadden er geen beeld en geluid bij. We zouden ons gewoon laten verrassen.
We kregen vooraf heel veel informatie en een schema voor de hele week, zodat je precies kon zien wanneer welke match geschoten zou worden.
Wel allemaal netjes geregeld dus. Dat kun je wel aan de Amerikanen overlaten.

De deelnemende teams kwamen uit de USA, Groot-Brittanie, Italie, Frankrijk, Noorwegen, Denemarken en Nederland. Sommige landen hadden meerdere of veel teams meegenomen. Door verschillende oorzaken, varierend van pensioenering t/m orkaan Katrina, waren er minder deelnemers dan vorig jaar. De tegelijk gehouden Wilson-match voor de US-National Guard ging in het geheel niet door, omdat zij waren ingezet in
Louisiana na de orkaan Katrina.



Donderdag training match 201 en 202, individuele matches.

De eerste confrontatie met een match was direct een eye-opener. Heeeel veeeeel schijven op een rij en 21 banen naast elkaar ( maal 4 schijven !!) Dat een strakke baanorganisatie dan nodig is, mag duidelijk zijn.

Ondanks de vele deelnemers ging alles vrij vlot. Je haalde je schijven op ( 4 tot 8 stuks) en je munitie en dan ging je naar de holding-area op de baan. Daar wachtte je, tot je de baan op kon, om je schijven op te hangen en naar je firing-lane te gaan.

Daags vantevoren namen we de te schieten match voor de volgende dag door. Dit om zoveel mogelijk verrassingen uit te sluiten. Dat dit nooit helemaal lukte, werd ons ook gaandeweg duidelijk :-)
Ook houden we altijd een nabespreking om de verrassingen door te nemen van die dag en
de foutjes, die gemaakt zijn. Ook worden dan de scores doorgenomen met elkaar.

De diverse matches zijn heel verschillend van opzet. Van 'slow-fire' naar 'rapid-fire' naar 'very rapid-fire'. De afstanden lopen uiteen van 50 tot 3 yards voor verschillende matches.

Het zijn wel allemaal onderdelen waarvoor niet getraind was in NL, omdat we niet wisten wat ons te wachten stond. Om elke match nu door te nemen zou de lezer ongetwijfeld vervelen, want schieten moet je doen en niet vertellen. Daarom volsta ik met een impressie van de dag.

De trainingen waren heel leerzaam en we waren niet echt ontevreden over onze scores. Dus opgewekt gingen we richting eerste wedstrijddag.
Na een typisch Amerikaanse opening of the games, op zaterdag om 07.30 uur, togen we vol goede moed naar de security-area om de wapens weer op te halen, die daar bewaard werden en gingen vervolgens naar de baan.

Vlug de uitrusting omhangen ( het is en blijft namelijk Combat-shooting !!), wapen holsteren en munitie en schijven pakken. In de holding-area bleek dat er net een serie gevuld was en moesten we wachten op de tweede serie.
Geen nood, .....konden we misschien mooi nog wat tactieken afkijken. De afstanden waren hier 25, 20 en 15 yards.

De match bevatte 6 stages, met slow-fire en rapid-fire. Op de kortste afstanden bijvoorbeeld 1 schot elk op schijf 1 en 2 in 5 seconden en dit 6 keer. En 3 schoten in 4 seconden op de schijven 3 en 4 en dit 4 keer.
Het zijn stuk voor stuk matches waarbij je wel moet blijven nadenken, want een foutje of een schot teveel is zo gemaakt.

Na deze stage waren we best tevreden met onze performance. Het bleek wel, dat we de US-army en US-marines voor zouden moeten laten gaan. Maar ja,......dit zijn hun standaard trainingsstages.
Wel bleek na de eerste wedstrijddag, dat we diverse Europese teams en schutters, die al vele jaren meedoen met de AFSAM, moesten kunnen hebben.

En dat bleek ook wel na de eerste dag.
Ongetraind, met vreemde wapens, en onbekend met hoe de wedstrijd gespeeld moest worden, eindigden we deze dag redelijk positief. De US moesten we voor laten gaan, maar veel Europese schutters lieten we achter ons, zoals Noren, Fransen, Italianen en enkele Britten. Wel maakten we individueel een aantal fouten door de snelle stages. Daar moeten we dus op letten en aan werken.

Voor vandaag heb ik wel genoeg leesvoer neergezet. Na dit gelezen te hebben zal de lezer ongetwijfeld toe zijn aan een flinke bak koffie. .....en laat dat nou net datgene zijn waar de Amerikanen geen kaas van gegeten hebben. En dat missen we echt. Kijk......als je door de koffie heen de bodem van je cup kunt zien, heet dat bij ons thee en geen koffie.
Maar ach, je kunt niet alles hebben. En ook deze verrassing trotseren we als getrainde militairen.

p.s. Er staan ook weer nieuwe foto's op de site van enkele matches.

http://kl-pistoolteam.fotopic.net/


Wordt vervolgd......